خانه دوست

به جهان خرّم از آنم که جهان خرّم از اوست**نیک راهی است که آخر برسد خانه دوست

خانه دوست

به جهان خرّم از آنم که جهان خرّم از اوست**نیک راهی است که آخر برسد خانه دوست

خانه دوست

ألقَلْبُ حَرَمُ الله، فَلا تُسْکِنْ فِی حرمِ الله غیرَالله
قلب، حرم و خانه خداست، در حرم و خانه خدا، غیر خدا راه نده...

پیام های کوتاه
  • ۱۶ شهریور ۹۷ , ۱۲:۰۰
    جمعه
آخرین نظرات
  • ۱۹ مهر ۹۷، ۲۲:۵۶ - مهدی سلمانی ماهینی
    شکرا"
نویسندگان
پیوندهای روزانه

۸ مطلب با موضوع «اخلاقی» ثبت شده است

توصیه های آیت الله بهجت

شنبه, ۱۴ مهر ۱۳۹۷، ۱۰:۴۲ ق.ظ


چند توصیه از حضرت آیت‌الله بهجت:

برای دوری از ریا، لا حول و لا قوه الا بالله را زیاد بگویید

برای دوری از عصبانیت، زیاد صلوات بگویید

برای تمرکز فکر، لا اله الا الله زیاد بگویید

اگر میخواهید در کارتان گره نیفتد و موفق شوید، تا میتوانید استغفار کنید

(اگر اثر نکرد جوابگویش من هستم)


۳ نظر موافقین ۴ مخالفین ۰ ۱۴ مهر ۹۷ ، ۱۰:۴۲
علی کشاورز

درمان خودپسندی و عجب در احادیث و روایات

سه شنبه, ۱ اسفند ۱۳۹۶، ۰۸:۳۱ ب.ظ

در پست های قبل تعریف خودپسندی و و آثار و پیامدهای آن بیان شد. حال می خواهیم راه های درمان آن را بیان کنیم.


راه های درمان بیماری خودپسندی و عجب:


۱- خاطر نشان کردن به اینکه هر توفیقی که به او می‌رسد از جانب خداست.

سوره نور آیه ۲۱ می فرماید:

«...و لولا فضْلُ اللهِ علیکم و رحمتُهُ ما زکی منکم منْ احدٍ ابَدا...»

«اگر فضل و رحمت خدا شامل شما نبود، هیچ کس از شما هرگز تزکیه نمی شد»


۲- توجه به این که اعمال تا زمانی مورد قبول خداوند قرار می‌گیرد که تا قیامت باقی بماند و به فنا نرود زیرا بر اثر ریا اعمال حبط می شود و از بین می رود


۳- توجه به اینکه منبعِ تمام کمالات خداوند است و هر کمالی که از خداوند به او می رسد با عنایت خداوند است

(پیامبر همواره می فرمود: خدایا یک چشم بهم زدن من را به خودم وا مگذار) از این سخن پیامبر می فهمیم که پاک ترین انسانها، جز به عنایت حق ، مسیر کمال و خوبی ها را طی نخواهند کرد.


۴- مقایسه کردن خود با افراد بالاتر از خود


۵- عمل کردن بر خلاف اقتضائات خودپسندی: مثلا دائما از لطف و عنایت خدا سخن بگوید و از ضعف و بدبختی انسان سخن بگوید.


۶- یادآوری کردن آثار رذیله خودپسندی و خواندن روایات و احادیث در این مورد


۷- بداند که با وجود عجب و خودبزرگ بینی ، هیچ عملی از انسان قبول نمی شود و مقبول درگاه حق قرار نمی گیرد.


۸- توجه کردن به عاقبت کار : زیرا ملاک سعادت و شقاوت ، عاقبت کار است.

هان مشو مغرور بر افعال خود

هان مشو مسرور بر احوال خود

این عبادت های تو مقبول نیست

تا ندانی عاقبت کار تو چیست؟


۹- انجام عمل بر خلاف صفت خودپسندی: یکی از بهترین راهها ، شکسته نفسی و انکسار نفس است به صورت اعتراف با زبان و عمل، البته تصور کند که با این کار نه چیزی را از دست نمی دهد بلکه خداوند او را عزیزتر هم می‌کند.


یکی قطره باران ز ابری چکید

خجل شد چو پهنای دریا بدید

که جایی که دریاست من کیستم

گر او هست حقا که من نیستم

چو خود را به چشم حقارت بدید 

صدف در کنارش به جان پرورید

سپهرش به جایی رسانید کار

که شد نامور لؤلؤ شاهوار

بلندی از آن یافت کو پست شد

در نیستی کوفت تا هست شد


۱۰- خودشناسی به اینکه چه بوده؟ چه هست؟ چه خواهد بود؟ (راه خودپسندی را با خود شناسی ببندید؛ تحف العقول، ص ۲۸۵)

حضرت علی علیه السلام، نقش نگرش انسان به گذشته ی خود، در درمان خودپسندی اینگونه بیان می فرماید:

(انسان با فخر و مباحات چه کار؟ که آغازش نطفه و پایانش لاشه ای بد بوست، روزی ی خود را به تنهایی نمی تواند به دست آورد و مرگ را نمی تواند از خود دفع کند؛ نهج البلاغه، ص ۷۳۶، محمد دشتی)

«برگرفته از کتاب بیماریهای اخلاقی از همت سهراب پور»




# خودپسندی = عجب # درمان بیماری خودپسندی # آثار خودپسندی # درمان خودپسندی # تعریف خود پسندی # بیماری های اخلاقی # پیامد خودپسندی # نشانه های خودپسندی # علائم خود پسندی # بررسی و درمان بیماریهای اخلاقی از دیدگاه اسلام # درمان خودپسندی در روایات و احادیث # همت سهراب پور # کتاب بیماریهای اخلاقی # خودپسندی چیست # خودبینی # خود بزرگ بینی #

۳ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰ ۰۱ اسفند ۹۶ ، ۲۰:۳۱
علی کشاورز

در پست قبل خودپسندی را تعریف کردیم و علائم و نشانه های آن را بیان کردیم

حال میخواهیم بگوییم که آثار و پیامد عجب و خودپسندی چیست؟


آثار و پیامدهای خودپسندی:


۱- ندیدن عیوب خود: شیفته شدن به خود، انسان را کور و کر می کند و خودپسندی اوج شیفته شدن ببه خود است و اولین پیامد آن، ندیدن عیوب است.


۲- خودستایی: خودستایی یعنی بروز دادن آنچه در درون به آن اعتقاد دارد و ظاهر کردن فضائل توهمی خود (تعریف کردن از خود)


۳- تکبر و خود بزرگ بینی: انسان خودپسند بر دیگران تکبر میکند، ظلم می کند و دیگران را نادیده می‌گیرد.


۴- ناقص ماندن: خود پسندی موجب عدم پیشرفت در کارها و کسب کمالات می‌شود، به علت اینکه این فرد، تصور می‌کند به تمام کمالات رسیده است و نقصی در خود نمی بیند و درصدد اصلاح خویش بر نمی آید و این، یکی از کیفرهای الهی است که دچار آن می‌شود.(خودپسندی مانع پیشرفت و کمال است؛ نهج البلاغه، حکمت ۱۶۷)


۵- توجه نکردن به رحمت حق: خودپسند، اهل دعا و تقاضا از خداوند نیست و همه توفیقات را از آن خود می داند و اگر خداوند هم با او از روی عدل برخورد کند، باز هم خود را مستحق ثواب و پاداش می داند.


۶- ریا و خودنمایی: هنگامی که انسان خود را از این رذیله خود پسندی دور نگه دارد ، خود و اعمالش را قابل ارزش نمی داند تا اینکه بخواهد در معرض دید قرار گیرد.


۷- فراموش کردن گناه: خودپسند، گناهان خود را به راحتی فراموش می‌کند و آنها را گناه ندانسته و یا به خاطر نمی آورد و اگر هم به خاطر بیاورد، به آن اعتنایی ندارد، اما اگر کار نیکی از او سر بزند آن را بزرگ شمرده و دائم در نظرش مجسم می شود.


۸- حبط اعمال نیک: که به نظر من یکی از بدترین آثار خودپسندی و عجب می‌باشد، زیرا حبط به معنای از بین رفتن کارهای نیکی که قبلا انجام شده، می‌باشد. و این کیفری است که خداوند برای شخص خود پسند قرار داده است.


۹- زیاد شدن ناراضیان: خودپسند نه تنها نمی تواند بر دوستانش بیفزاید بلکه بسیاری از دوستانش را از دست می دهد، زیرا هر فطرت سالمی از چنین رذیله ای متنفر است.(مبادا خودپسند و از خود راضی باشی ، که در این صورت، ناراضیان از تو زیاد می‌شوند؛ میزان الحکمه، ج ۷ ، ص۳۴۵۴)


۱۰- کوچک شدن نزد خدا: هر چه درجه خودپسندی بالا رود ، درجه بی اعتبار شدن بالا می رود.(رضایت بنده از خودش با ناراضی بودن پروردگارش همراه است؛ میزان الحکمه، ج ۷، ص ۳۴۵۴)



در ادامه راههای درمان بیماری اخلاقی و روحی خودپسندی و عجب بیان خواهد شد...


ادامه دارد...




#تعریف خودپسندی#بیماری روحی#بیماری اخلاقی#درمان خودپسندی#تکبر و خود بزرگ بینی#خودستایی و تکبر#خود پسندی و آثار#پیامد خودپسندی#آثار خود پسندی در روایات#خودپسندی=از خودراضی#خودپسندی=عجب#

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۹ بهمن ۹۶ ، ۲۱:۱۰
علی کشاورز

خودپسندی و عجب

تعریف خودپسندی: رضایت از خود و خود را کامل و نیکوکار دانستن و بزرگ شمردن عمل صالح و بر خدا منت گذاشتن به خاطر داشتن آن نعمت و خود را مقصر ندانستن و یا اینکه منعم(نعمت دهنده) را فراموش کردن

اگر کسی از نعمتی شاد شود به آن جهت که آن نعمت را از آن خود بداند و غافل از آن که نعمت از طرف خداست این را عجب گویند.

علائم و نشانه های عجب:

 ۱- منت گذاشتن بر خدا به خاطر ایمان و عمل خویش به گونه ای که فکر کنند به خاطر ایمان او، مردم از کفر بیرون آمده اند و دین خدا ترویج پیدا کرده


۲- خود را در سلک مقربین و محبوب خدا دانستن و اگر ذکری از اولیاء خدا برده شود خود را از اولیاء الله دانستن


۳- به خاطر کسب عمل صالح خود را طلبکار خدا بداند  و خود را مستحق ثواب و پاداش بداند، گر چه خداوند با عدل با او برخورد کند.


۴- برتر دانستن خود از دیگران و آنها را کوچک شمردن


۵- کوچک شمردن گناه


۶- سرمست و سرخوش شدن انسان به کارهای خیر


فرق مورد اخیر با خوشحال شدن به سبب توفیقات الهی این است که در خوشحال شدن ناز کردن وجود ندارد و با شکر گذاری از خداوند همراه است ولی در سر مست شدن چنین نیست.

در ادامه آثار و پیامدهای خودپسندی و راههای درمان آن بیان خواهد شد...

ادامه دارد...

 #خود پسندی =عجب#تعریف خود پسندی#علایم خودپسندی#نشانه های خودپسندی#آثار و پیامد خود پسندی#درمان خودپسندی#رضایت از خود#خانه دوست#علی کشاورز#

۳ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲۸ بهمن ۹۶ ، ۱۷:۳۶
علی کشاورز

بدبینی و درمان آن در روایات و احادیث

پنجشنبه, ۲۶ بهمن ۱۳۹۶، ۰۴:۲۳ ب.ظ

در دو پست قبل؛ تعریف، منشا و پیامد های بدبینی بیان شد.

اما حال میگوییم که راههای درمان بیماری اخلاقی و روحی چیست؟


راه های درمان بیماری بدبینی:


۱- پرهیز از شتاب زدگی در قضاوت کردن:

اگر چیزی شنیده یا دیده شد، سریع قضاوت نشود.

(هرگاه گناه بد بردی، قضاوت نکن؛ بحارالأنوار ج۷۲، ص۱۹۶)



۲- بدبینی به خود: خوشبینی به خود، زمینه ی بدبینی به دیگران است.

مرا پیرِ دانایِ مرشد شهاب

دو اندرز داد بر رویِ آب

یکی آنکه بر خویش خوشبین مباش

دگر آنکه بر خلق بدبین نباش


۳- توجه به زیان های بدبینی


۴- حمل بر صحت گذاشتن


۵- عمل نکردن به مقتضات بدبینی: از اقتضائات سوءظن؛ غیبت کردن، بی احترامی و تخریبِ شخصیتِ فردی که به او بدبین شده ایم، می باشد


۶- اصلاح نفس

**********      ***********        ***********

چند نکته:

نکته اول: سوءظن و بدبینی زمانی رخ می‌دهد که به آن ترتیب اثر داده شود.

نکته دوم: شک کردن از مصداق سوءظن نیست.

نکته سوم: دین به ما اجازه نمی‌دهد تا خود را در موضع تهمت قرار دهیم و زمینه ساز بدبینی شویم، به این صورت که فرمودند؛ از مواضع و مکانهای تهمت بپرهیزید.(بحار ج۷۵، ص۹۳)

نکته چهارم: گاهی اوقات بدبینی مجاز، بلکه لازم است، و آن زمانی است که فساد بر جامعه غلبه داشته باشد و در محیطی که بیشتر افراد آن گرفتار فساد و آلودگی هستند. چه بسا خوش گمانی در این موارد موجب فریب خوردن و ضرر دیدن انسان است.

(نهج البلاغه، حکمت ۱۱۴؛ نهج البلاغه؛ هرگاه نیکوکاری بر روزگار و مردم آن غالب آید، اگر کسی به دیگری گمانِ بد برد که از او عمل زشتی سرنزده، ستمکار است، و اگر بدی بر زمانه و مردم آن غالب شود، و کسی به دیگری خوش گمان باشد، خود را فریب داده است)


برگرفته از کتاب بیماریهای اخلاقی از همت سهراب پور



درمان بدبینی#بدبینی در احادیث#بدبینی در روایات#منشأ بدبینی#راههای بدبینی#پیامد بدبینی#آثار بدبینی#بدبینی=سوءظن#

۳ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰ ۲۶ بهمن ۹۶ ، ۱۶:۲۳
علی کشاورز

بدبینی و آثار آن

چهارشنبه, ۲۵ بهمن ۱۳۹۶، ۰۸:۱۴ ب.ظ

ادامه مطلب بدبینی و سوءظن...

در پست قبل سوءظن را تعریف کردیم و منشاء آن را بیان کردیم اما حال می گوییم که آثار و پیامدهای بدبینی چیست؟


آثار و پیامدهای بدبینی:


۱- مردم گریزی: یکی از اثرات بد بینی مردم گریزی است زیرا زندگی اجتماعی بر اساس انس و الفت میان انسانها و اعتماد متقابل است و اگر انسان‌ها به یکدیگر بدگمان شوند اعتماد متقابل خدشه دار می شود و الفت به تنفر تبدیل می شود (هرکس خوشبین باشد از همگان گریزان شود؛ غررالحکم حدیث ۹۰۸۴)


۲- نابودی عبادت: (میزان الحکمه جلد ۷ صفحه ۳۳۹۶؛ بپرهیز از بدگمانی زیرا بدگمانی عبادت را فاسد می کنند)

از آنجایی که بدگمانی موجب قضاوت نادرست می شود و به تبع آن موجب بدگویی و غیبت می شود در نتیجه فساد عبادت را به دنبال دارد 


۳- ناآرامی: یکی از آثار بدبینی ناآرامی است، زیرا بدگمانی یکی از بیماری های خطرناک روحی است و شخص بدبین همواره عذاب میکشد و دلش بر اثر افکار باطل تیره شده است.

(امام علی علیه السلام می فرمایند: بدگمانی صاحبش را هلاک و دوری کننده از شخص بدگمان رستگار می گرداند)


۴- عدم اعتماد متقابل: سوء ظن باعث بی اعتمادی به دیگران می‌شود افراد به چشم خیانت کار به هم می نگرند و از یکدیگر فرار می کنند.

(بدترین مردم کسی است که به سبب بد گمانی به مردم اعتماد نمی‌کند و کسی هم به سبب کردارش به او اعتماد نمی کند؛ میزان الحکمه ج ۷ ، ص۱۱۵۶۶)


۵- برانگیختن دیگران بر شرارت ها: سوء ظن موجب می شود تا کارهای شایسته به فساد تبدیل شود زیرا سوءظن موجب بی اعتمادی و واکنش‌های منفی در دیگران می‌شود


۶- خوشحال کردن شیطان: یکی دیگر از آثار و پیامدهای بدبینی خوشحال کردن شیطان است که باعث خشم خداوند می شود


۷- عدم تکریم و تجلیل از بدبین و با دیده ی حقارت نگاه کردن به او


۸- کوتاهی در ادای حق بدبین از طرف دیگران


۹- جستجو کردن عیوب و لغزش‌ها: بر خلاف کسی که به دیگران حسن ظن داشته باشد.

 

۱۰- بدنهاد و بد سرشت شدن شخص بد بین


۱۱- محروم شدن از دوستان دلسوز


برگرفته از کتاب بیماری اخلاقی از همت سهراب پور

منتظر ادامه مطلب باشید...

در ادامه راههای درمان بیماری بدبینی بیان خواهد شد

ادامه دارد...


#آثار سوءظن#ریشه های سوءظن#منشا بدبینی#تعریف بدبینی#درمان سوء ظن#پیامد بدبینی#آثار بدبینی#درمان بدبینی#بدگمانی#بدبینی#سوءظن#

۵ نظر موافقین ۴ مخالفین ۰ ۲۵ بهمن ۹۶ ، ۲۰:۱۴
علی کشاورز

بدبینی و منشأ آن

سه شنبه, ۲۴ بهمن ۱۳۹۶، ۰۱:۳۱ ب.ظ

بدبینی و سوءظن: اگر انسانی درباره ی رفتار و گفتار دیگران، افکار و خیال های ناروا داشته باشد و به آن ترتیب اثر بدهد و آن افکار را به صورت واقعیت ببینند، دچار این بیماری اخلاقی شده است.


منشأ و ریشه های بدبینی:


۱- قیاس به نفس: انسان های پاک، دیگران را پاک می بینند و انسان های آلوده دیگران را آلوده می بینند امام علی علیه السلام می فرمایند: آدمِ بد به هیچکس خوشبین نیست زیرا همه را مانند خودش می داند(غررالحکم ج2175)


۲- ضعف ایمان: ایمان، با بدگمانی سازگار نیست(میزان الحکمه ج ۷، ص۳۳۹۶)


۳- خبث باطن: بدبینی به کسی که خیانت نمی کند از پستی است(میزان الحکمه)


نیک بینان بلند اقبال اند

زآنچه بینند شاد و خوشحالند

وآنکه بد بیند بدش به خود است

هر کس و هرچه را که دید، بد است


۴- ضعف نفس: ضعف نفس، باعث حالت اضطراب و آشفتگی فکری و وسوسه می شود و انسان ضعیف النفس نمی‌تواند حقایق را ببینند و در نتیجه در مورد دیگران دچار بدبینی و بدگمانی می‌شود.


۵- همنشینی با اشرار: انسان های شرور از افراد پاک، عیبجویی می کنند و ضعفِ کوچک آنها را بزرگ می‌کنند و در صورت نبودن ضعف، ضعف تراشی می‌کنند همنشینی با این افراد موجب اخذ رفتار و تفکرات آنها می شود.

همنشینی با بدان بدگمانی به نیکان را در پی دارد(بحارالأنوار ج۷۴ ، ص۱۹۷) 


۶- غرور و خودخواهی: انسانِ مغرور، اعمال و رفتار خود را ملاکِ حق قرار می‌دهد و هرگاه دیگران در خط او نباشند، نسبت به آنها بدبین می‌شود و از آنها بدگویی و کارهای آنها را حمل به شر می کند.


۷-شیطان زدگی و پیروی از وسوسه های شیطان


برگرفته از بیماریهای اخلاقی از همت سهراب پور


ان شاءالله، کسانی که مورد سوء ظن ما واقع شده اند و ما به این سوءظن، ترتیبِ اثر داده ایم، ما را ببخشند.


در ادامه، آثار و پیامدهای بدبینی و همچنین راه های درمان آن، بیان خواهد شد...

ادامه دارد...


۱ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲۴ بهمن ۹۶ ، ۱۳:۳۱
علی کشاورز

آیا وقت آن نرسیده؟

يكشنبه, ۲۲ بهمن ۱۳۹۶، ۰۵:۳۷ ب.ظ

توبه فضیل عیاض 

فضیل گر چه در ابتدای کار راهزن بود و همراه با نوچه‌های خود، راه را بر کاروانها و قافله‌های تجارتی می‌بست و اموال آنان را به غارت می‌برد، ولی دارای مروت و همتی بلند بود، اگر در قافله‌ها زنی وجود داشت، کالای او را نمی برد و کسی که سرمایه اش اندک بود، از سرقت مال او چشم می‌پوشید، و برای آنان که مال و اموالشان را می‌ربود، دستمایه ای ناچیز باقی می‌گذاشت، در برابر عبادتِ حق تکبر نداشت، از نماز و روزه غافل نبود، 

سبب توبه اش را چنین گفته اند: 

عاشق زنی بود ولی به او دست نمی یافت، گاه به گاه نزدیک دیوار خانه ی آن زن می‌رفت و در هوس او گریه می‌کرد و ناله می‌زد، شبی قافله ای از آن ناحیه می‌گذشت، در میان کاروان یکی قرآن می‌خواند، این آیه به گوش فضیل رسید: 

«أَلَمْ یَأْنِ لِلَّذِینَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِکْرِ اَللّٰهِ»

آیا برای آنان که ایمان آورده اند وقت آن نرسیده که دلهایشان برای یاد خدا خاشع شود؟ 

فضیل با شنیدن این آیه از دیوار فرو افتاد و گفت:

خداوندا! چرا وقت آن شده و بلکه از وقت هم گذشته.

سراسیمه و متحیر ، گریان و نالان، شرمسار و بیقرار، روی به ویرانه نهاد.

جماعتی از کاروانیان در ویرانه بودند، می‌گفتند: بار کنیم و برویم،

یکی گفت الآن وقت رفتن نیست که فضیل سر راه است، او راه را بر ما می‌بندد و اموالمان را به غارت می‌برد،

فضیل فریاد زد که ای کاروانیان! بشارت باد شما را که این دزد خطرناک و این راهزن آلوده توبه کرد!

او پس از توبه همه روز به دنبال صاحبان اموال غارت شده می‌رفت و از آنان حلالیت می‌طلبید، او بعد از مدتی از عارفان واقعی شد و به تربیت مردم برخاست و کلماتی حکیمانه از خود به یادگار گذاشت.

آیا وقت آن نرسیده؟

سوره الحدید آیه 16

أَلَمْ یَأْنِ لِلَّذِینَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِکْرِ اللَّهِ وَ مَا نَزَلَ مِنَ الْحَقِّ وَ لَا یَکُونُوا کَالَّذِینَ أُوتُوا الْکِتَابَ مِنْ قَبْلُ فَطَالَ عَلَیْهِمُ الْأَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ ۖ وَ کَثِیرٌ مِنْهُمْ فَاسِقُونَ

آیا وقت آن نرسیده است که دلهای مؤمنان در برابر ذکر خدا و آنچه از حقّ نازل کرده است خاشع گردد؟! و مانند کسانی نباشند که در گذشته به آنها کتاب آسمانی داده شد، سپس زمانی طولانی بر آنها گذشت و قلبهایشان قساوت پیدا کرد؛ و بسیاری از آنها گنهکارند!


۰ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲۲ بهمن ۹۶ ، ۱۷:۳۷
علی کشاورز